بهرام شکوری، رئیس کمیسیون معدن و صنایعمعدنی اتاق بازرگانی ایران، درباره تمایل روسیه برای بهرهگیری از مسیر ریلی ایران در صادرات زغالسنگ به هند گفت: زیرساختهای حملونقلی در ایران بهتناسب رشدی که در صنایعمعدنی داخل کشور صورت گرفته، ارتقا نیافته است و امروز صنایع فولاد و مس بهدلیل ضعف زیرساختهای حملونقل با چالش روبهرو هستند و این نگرانی را دارند که در سالهای پیشرو، ماشین لازم برای حمل بار تولیدی در واحدهای صنعتی وجود نداشته است. ضعف زیرساختهای حملونقلی کشور در حمل ریلی نسبت به حمل جادهای برجستهتر است.
رئیس کمیسیون معدن و صنایعمعدنی اتاق بازرگانی ایران ادامه داد: علاوه بر اینها، برای عملیاتی شدن چنین طرحی نیاز به تکمیل کریدور شمال ـ جنوب و شرق ـ غرب است؛ بنابراین میتوان نتیجه گرفت ظرفیت اجرای چنین طرحی در ایران وجود دارد، اما برای بالفعل کردن این ظرفیت، زیرساختهایی لازم است که در حال حاضر وجود ندارند.
شکوری یادآور شد: دسترسی ایران به آبهای گرم و موقعیت ژئوپلتیکی که در منطقه دارد، چنین ظرفیتی را برای آن ایجاد کرده است؛ همچنین بهنظر من در مراوداتی که هندیها با اروپا دارند، از مسیر ایران میتوانند بهعنوان مسیر ترانزیت بهره ببرند و مسیر خود را در تجارت با اروپا کوتاه کنند. افزون بر اینکه استفاده از این مسیر نسبت به حمل کالا از مسیر دریایی هزینه کمتری دارد و این فرصت خوبی برای ایران است که بیش از یکسوم هزینههای حمل کالا در مسیر روسیه و هند را به خود اختصاص دهد و از این مسیر درآمد مطلوبی کسب کند.
چابهار میتواند قطب صادرات مواد معدنی باشد
وی خاطرنشان کرد: این امتیاز تنها به حمل کالاهای معدنی محدود نمیشود؛ اکنون ۴۰ میلیون تن غله در کشورهای سیآیاس در شمال ایران تولید میشود و ۲۰ میلیون آن در همسایگان جنوبی مصرف میشود؛ ایران میتواند بهشرط برخورداری از زیرساختها از ترانزیت کالا میان این دو منطقه درآمد ایجاد کند.
شکوری گفت: اگر راهآهن زاهدان به چابهار تکمیل شود، چابهار میتواند به قطب صادرات مواد معدنی ایران و افغانستان تبدیل شود و اگر این اتفاق افتاده بود، بندر گوادر پاکستان دیگر جایگاه امروز را نداشت.
وی درباره وضعیت فعلی تولید معدنی در ایران بهواسطه ماشینآلات افزود: در افق ۱۴۰۴ باید ۷۰۰ میلیون تن مواد معدنی تولید شود که اگر نسبت یک به 3 در اینباره در نظر گرفته شود، باید ۲.۸ میلیارد تن عملیات خاکبرداری انجام گیرد. برای هر پکیج ۱۰میلیون مترمکعب خاکبرداری و برداشت به ۲۷ میلیون دلار سرمایهگذاری نیاز است، حال آنکه در این افق میزان افزایش ماشینآلات باید ۲۵ هزار دستگاه جدید باشد و این نیاز به ۴ میلیارد دلار سرمایهگذاری دارد. اکنون ماشینآلات داخل کشور ۱.۹ میلیارد دلار ارزش دارند و باید ۲ میلیارد دلار دیگر تجهیزات و ماشینآلات به ناوگان معدنی کشور اضافه شود و اگر این اتفاق رخ دهد، اشتغال در حوزه معادن به یکمیلیون نفر افزایش خواهد یافت و ۳۵۰ هزار نفر دیگر به کارکنان معادنی کشور اضافه خواهد شد.
شکوری خاطرنشان کرد: این در حالی است که کل اشتغال و ارزشافزوده تولید ماشینآلات داخلی، بهترتیب ۳ هزار نفر و حدودا ۵۰ میلیون دلار است، در نتیجه ایران نیاز به واردات ۲ میلیارد دلاری ماشینآلات را گروگان تولید ۵۰ میلیون دلاری ماشینآلات داخلی کرده است!
این موضوع صرفه اقتصادی ندارد و دسترسی به قطعات و تجهیزات بهروز دنیا را نیز محدود کرده و به همین سبب کشور مجبور است، قطعات و تجهیزات خود را بهصورت دستدوم وارد کند. باتوجه به محدودیتها و ممنوعیتهای ایجادشده، نرخ ماشینآلات در داخل کشور نیز فشار مضاعفی است که برای فعالان اقتصادی ایجاد شده است. نگهداری همین ماشینآلات گرانقیمت به کمک شرکتهای داخلی امکانپذیر است و ما نیز همین موضوع را از شرکتهای ماشینسازی، درخواست کردهایم.
منبع: روزنامه صمت
